Baba öfkeyle bağırıyordu: “Rezalet! Kepazelik! Okulda iyice sermişsin. Hiç çalışmıyorsun.”
-”Ama baba, o kadar çok ders yığılıyor ki, başarmak imkânsız.”
-”Ne demen imkânsız?”Ben Türkçede imkânsız diye bir kelime bilmiyorum.”
Babasının bu sözü üzerine, oğlu odadan çıktı. Banyodan dişmacunu tüpünü alıp döndü, tüpü masanın üzerine sıkıp boşalttı. Sonra seslendi:
-”Haydi bakalım, doldur şimdi bu macunu tüpe!”
Öğretmen uzun uzun proteinler, karbonhidratlar, yağlı maddeler konusunda bilgiler verdi, insanların beslenmesi ile ilgili açıklamalar yaptı… Sonunda bir soru sordu.
-”Siz bana, insan için en önemli olacak gıdalardan üçünü sayabilir misiniz.�”
Arkalarından bir öğrenci seslendi:
-”Sabah kahvaltısı, öğle yemeği, akşam yemeği efendim.”
Öğretmen coğrafya dersini sona erdirmişti ki, bir çocuk parmak kaldırarak sordu:
-”Sahi, dünyamız günün birinde yok mu olacak, öğretmenim?”
-”Evet, çocuğum.”
Öğrenci bir an düşündü: “Peki, uçmakta olan uçaklar o zaman nereye inecekler.”
Bir müzayede tellâlının oğlu o akşam okuldan dönünce babasıma hesaptan sıfır aldığını söyledi.
- Öğretmen bana 2 kere 12�nin kaç yaptığını sordu ve benim verdiğim rakamı reddetti.� Diye izah etti.
Baba sordu: “Peki, sen 2 kere 12 kaç eder demiştin?”
-”Yirmi iki ama öğretmen kabul etmedi.”
-”O zaman 23 deseydin!”
-”Tam diyecektim ki arkadaş, benim ağzımı açmama vakit bırakmadan 24 diyiverdi. Neticede, onun rakamını kabul ettiler tabii.”
Profesör, erkek beyninin, kadın beyninden aşağı yukarı yüz gram daha ağır olduğunu açıkladıktan sonra, kız öğrenciye bu farkın ne anlama geldiğini sordu. Doktor adayı genç kız güldü.
-”Beyinler arası farklılaşmada esas olan miktar değil, kalite farkıdır hocam…”